Lorna przebywa w Belgii nielegalne i stara się zebrać wszystkie dokumenty, które pozwolą jej na spełnienie marzeń o zostaniu tutaj na stałe i otwarciu w Liege małego sklepu. Za radą swojego przyjaciela, Fabio, dziewczyna decyduje się na fikcyjne małżeństwo z uzależnionym od narkotyków Claudym. Lorna ma nadzieję na jego rychłą śmierć, jednak wszystko się zmienia, kiedy okazuje się, że Claudy jest zdecydowany na zerwanie z nałogiem.

W swoim trzecim filmie, “Święta góra”, który zaoferowali sfinansować zafascynowani jego twórczością “The Beatles”, Jodorowsky zawarł jedne z najbardziej groteskowych i niepokojących obrazów, jakie kiedykolwiek trafiły na taśmę celuloidową. Przy ich pomocy opowiada o krucjacie dziewięciu najbogatszych przemysłowców i polityków naszej planety, którzy prowadzeni przez Alchemika pragną zrabować Mędrcom sekret nieśmiertelności.

Młody mężczyzna (James McAvoy) dowiaduje się, że jego zaginiony ojciec w rzeczywistości jest zawodowym zabójcą. Kiedy ojciec zostaje zamordowany, syn zostaje zwerbowany do organizacji, która wyszkoliła jego ojca. Dostaje nauczyciela o imieniu Sloan (Morgan Freeman). Pod jego okiem chłopak przechodzi trening, który ma sprawić, że zajmie miejsce swojego ojca.

Philippe Abrams jest naczelnikiem poczty w Salon-de-Provence. Ma synka i żonę Julie o skłonnościach depresyjnych, która marzy, by zamieszkać na Lazurowym Wybrzeżu. Philippe pragnie uszczęśliwić ją za wszelką cenę. Dopuszcza się oszustwa, w nadziei na uzyskanie posady na Riwierze. Niestety, przekręt wychodzi na jaw. Za karę zostaje oddelegowany do Bergues, małego miasteczka na północy Francji.

Abramsowie, typowi południowcy, wyobrażają sobie Północ jako zimną krainę, zamieszkaną przez ciemny lud, posługujący się niezrozumiałym narzeczem – „cheutimi”. Philippe jedzie sam, rodzina zostaje w Prowansji. Ku jego wielkiemu zaskoczeniu, miasteczko okazuje się urokliwe, a mieszkańcy – gościnni i sympatyczni. Znajduje nawet przyjaciela – to listonosz i miejscowy dzwonnik, rozdarty pomiędzy wymaganiami zaborczej matki a miłością koleżanki z pracy. Philippe co drugi weekend spędza z rodziną. Początkowo próbuje przekonać żonę o zaletach Północy, ale ona nie chce mu uwierzyć. Twierdzi, że mąż kłamie, by jej nie martwić. Wreszcie, dla świętego spokoju, Philippe postanawia utrzymywać ją w przekonaniu, że pobyt w Bergues to prawdziwe piekło.

Od tej chwili żyje w wygodnym kłamstwie: przez dwa tygodnie świetnie się bawi w towarzystwie Antoine’a, co drugi weekend wraca pod opiekę żony, która czuje się potrzebna i coraz skuteczniej walczy z depresją. Wszystko idzie dobrze do chwili, gdy Julie postanawia przeprowadzić się do Bergues, by towarzyszyć mężowi „na zesłaniu”. Philippe musi przyznać się Antoine’owi i reszcie kolegów, że okłamał żonę, przedstawiając ich jako nieokrzesanych barbarzyńców. Błaga, by pomogli mu zniechęcić Julie do pozostania w Bergues. Zeźleni podwładni przystają na tę prośbę, i dokładają wszelkich starań, by wizyta na Północy była dla żony szefa najgorszym wspomnieniem w życiu.

Jednak Julie wykrywa spisek…

Do miasta przyjeżdża cyrk. Jest rok 1948, nadchodzą nowe czasy, z czego nie zdaje sobie sprawy treser tygrysów Kossakowski, zwolennik przedwojennego etosu rzetelnej roboty bez ideologicznego zadęcia. Szybko jednak zostaje uświadomiony: treser koni Chamroń, reprezentant postępowej młodzieży, atakuje Kossakowskiego na zebraniach zespołu, rozwiesza złośliwe rysunki, żąda zmian w duchu socjalizmu. Chamroń nie działa sam, stoi za nim socjalistyczne państwo, o czym świadczy wizyta funkcjonariusza Urzędu Bezpieczeństwa. Gorliwość młodego aktywisty zostanie nagrodzona – władza przeniesie go do innego cyrku na stanowisko dyrektora. Kossakowski, mimo wahań, mimo porażki, nie porzuci areny.

W swoim trzecim filmie, “Święta góra”, który zaoferowali sfinansować zafascynowani jego twórczością “The Beatles”, Jodorowsky zawarł jedne z najbardziej groteskowych i niepokojących obrazów, jakie kiedykolwiek trafiły na taśmę celuloidową. Przy ich pomocy opowiada o krucjacie dziewięciu najbogatszych przemysłowców i polityków naszej planety, którzy prowadzeni przez Alchemika pragną zrabować Mędrcom sekret nieśmiertelności.

Odkąd jego matka utonęła, Hallama Foe nie przestaje dręczyć pytanie czy sama wskoczyła do wody, czy też może ktoś jej w tym pomógł. Przekonany, że wersja z pomocą jest właściwa, Hallam ma nawet główną podejrzaną. Jest nią Verity, jego ponętna macocha. Próbując zdobyć dowody jej winy, uzbrojony w lornetkę Hallam zaczyna szpiegować ją ze swojego domku na drzewie. Im bardziej jednak przekonuje się o winie Verity, tym bardziej piękna kobieta zaczyna go pociągać. Obawiając się, że dłużej nie będzie w stanie opierać się jej urokowi decyduje się na wyjazd do Edynburga. Tutaj poznaje Kate, młodą dziewczynę, która przypomina mu jego zmarłą matkę. Zaintrygowany nia zatrudnia się w tym samym hotelu, a nocami, siedząc na dachu domu naprzeciwko, podgląda ją przez lornetkę przez okna jej mieszkania. Kiedy zauważa, że Kate ma romans z Alasdairem, menadżerem hotelu, za wszelką cenę postanawia zdobyć jej uczucia.

Tilda Swinton (ur. 5 listopada 1960 w Londynie) – brytyjska aktorka filmowa, zasłynęła rolami w filmach Dereka Jarmana, laureatka Oscara i BAFTA za rolę drugoplanową w filmie Michael Clayton.

Wychowywała się w bogatej szkockiej rodzinie szlacheckiej, której drzewo genealogiczne sięga 36 pokoleń wstecz do Alfreda Wielkiego i 886 roku. Dzieciństwo spędziła w zamku w Berwickshire, własności jej rodu od IX wieku. Ojciec Tildy, generał major sir John Swinton jest kawalerem Orderu Imperium Brytyjskiego, komandorem Królewskiego Orderu Wiktorii i byłym dowódcą przybocznej straży królowej brytyjskiej^[1]. Matka Judith Balfour Killen pochodziła z Australii.^[2][3]

Gdy Tilda skończyła dziesięć lat została wysłana do West Heath Girls’ School, elitarnej szkoły z internatem w Kent (jedną z jej szkolnych koleżanek była Diana Spencer), następnie do Fettes College w Edynburgu. Kilka lat później na Uniwersytecie w Cambridge rozpoczęła studiowanie na wydziale nauk społecznych i politycznych, a po pewnym czasie również filologię angielską. Dyplom z dwóch fakultetów: socjologii i literatury angielskiej uzyskała w 1983 roku. Według zasad panujących w wysokich sferach, mimo dobrego wykształcenia, nie planowano dla niej innej kariery, niż rola żony u boku arystokraty. Tilda okazała się jednak indywidualistką, która zbuntowała się przeciw własnym korzeniom i zdecydowała się wybrać własną drogę.

Już w czasach studenckich występowała na deskach teatrów^[4]. Po studiach zaczęła grać w profesjonalnych teatrach: w Traverse Theatre w Edynburgu i w prestiżowym Royal Shakespeare Company^[5]. Zagrała m.in. rolę Mozarta w Mozarcie i Salierim według Puszkina^[6]. Jej kreację w Matce Courage i jej dzieciach Brechta po 20 latach krytyczka z dziennika “The Guardian” wspomina jako perwersyjną reklamę piękna^[1]. Członkostwo w tych renomowanych trupach aktorskich z czasem znudziło Tildę Swinton. Po latach wspominała grę w teatrze w tym czasie jako okres, w którym zrozumiała, czego na pewno nie chce robić.

Ostrożnie, pożądanie – film wyreżyserowany przez Anga Lee (2007). Film jest oparty na opublikowanej w 1979 roku noweli pod tym samym tytułem, którą napisała Eileen Chang.

Akcja filmu rozgrywa się w latach 30. XX wieku, w Szanghaju (w Chinach), będącym pod okupacją Japonii. Szóstka młodych ludzi tworzy kółko aktorskie i wystawia spektakle patriotyczne nawołujące do walki o niepodległość Chin. Wkrótce dochodzą do wniosku, że sama sztuka im nie wystarcza, chcą czynnie włączyć się w działania ruchu oporu. Postanawiają zastawić pułapkę na kolaborującego z Japończykami ministra, pana Yee. Główna bohaterka, Wang, dostaje zadanie uwiedzenia mężczyzny.

W filmie ważną rolę odgrywają sceny erotyczne. Były one kręcone przez 11 dni na zamkniętym planie, gdzie bohaterom towarzyszyła tylko główna kamera i nieliczny personel. Pojawiły się spekulacje, czy akty miłosne były jedynie symulowane. W wielu krajach, m.in. w Singapurze i Chinach, większość z nich została ocenzurowana.